Ik heb Gaudì gezien zonder in Barcelona te zijn geweest.
Wat een geweldige week was dit! Munten, handen vol muntjes heb ik, al Italiaans lispelend, in de Trevifontein laten afgeleiden, ik heb ontdekt dat ik de Sixtijnse kapel niet zo denderend vond en ben doorweekt geraakt op het bordes en op het kantoor van signore Mussolini. Het was een uitstekende Rometrip met lekker eten, weinig slaap (broken bottles under childrens feet) en het wereldkampioenschap lange afstandlopen.
Maar nu. Genoeg met de platitudes, genoeg met de drieslagen - deze zin bewijst dat al.
Een van de meest aparte dingen - de dingen die je niet verwacht in Rome - heb ik óók gezien. Ik heb het over het Quartiere Coppedè. Nog nooit van gehoord? Nee, ik ook niet.
Ergens in Rome - in een wijk waar nog nooit een Japanse Canon heeft geflitst - ontwierp Gino Coppedè in 1913 een aantal gebouwen in wel een heel aparte stijl, als een soort Gaudì in Rome. Op deze doorregende maandagmiddag zag het er uit als een versteende uitdrukking van de sprookjes van Grimm, met kikkers, spinnen, engels en duiveltjes. Het recept:
Gaudì à la Roma
Men neme 100 gram Gaudì. Voeg daarbij een flinke scheut Grimm en Grimm. Voeg na een half uur zachtjes sudderen een theelepel Kafka toe en een half teentje Gargantua en Pantagruel. Blus het gerecht af met drie eetlepels Anton Pieck. Maaltijdtip: Garneer het gerecht met wat Poe en Rossini.
0 reacties:
Een reactie plaatsen